بالاخره امتحاناتت تموم شد و داری برمیگردی! تهران موندنت اینبار خیلی طول کشید.در نبود تو زمان هم با من سر ناسازگاری داره و بیشتر از همیشه دیر میگذره.این روزها خیلی بیشتر از همیشه به تو فکر میکنم.وقتی توی شهر قدم میزنم ،وقتی کوچه های خلوت و باریک و طولانی رو میبینم...وقتی صبح میشه،وقتی شب میشه،وقتی سرمای هوا رو روی پوستم حس میکنم و هوای بوسیدن لبهای گرم و آرامش بخش تو به سرم میزنه....همیشه هر لحظه تو با منی.خیلی مواظب خودت باش و زود برگرد.