در آميختن

مجال
بي رحمانه اندك بود و
واقعه
سخت
نامنتظر.

از بهار
حظ ّ تماشائي نچشيدم،
كه قفس
باغ را پژمرده مي كند.
***
از آفتاب و نفس
چنان بريده خواهم شد
كه لب از بوسه نا سيراب.

برهنه
بگو برهنه به خاكم كنند
سرا پا برهنه
بدان گونه كه عشق را نماز مي بريم،-
كه بي شايبه حجابي
با خاك
عاشقانه
در آميختن مي خواهم

منو متهم به بی توجهی نکن.متهم به بی علاقگی.متهم به "کمتر دوست داشتن".حداقل چیزی که باید از من دونسته باشی نهایت عشقمه...چه کسی چنین عشق میورزه که من؟کی چنین بیصبرانه منتظرته که من...؟کی چنین از ته دل عاشق شده و محبت و عشقشو نثار میکنه که من؟

این آخرین چیزی میتونه باشه که بشه به عاشقی مثل من گفت....

  اگه ناراحتت کردم یا اگه کم توجهی کردم معذرت میخوام.عاشقتم عزیز دلم.من میتونم تا آخر عمر تو خونه ی تو زندگی کنم و برای تو آشپزی کنم و مواظبت باشم ؛ به خاطر اینکه عاشقتم و عشق همیشه به ما ثابت میکنه که قلبمون به مغزمون غالبه...من میتونم تا آخر عمر برای تو بنویسم و بنویسم و خسته نشم.من میتونم تا آخر عمرم مال تو بشم.

   سلام عزیز دلم.خسته نباشی.اومدم بگم که به یادتم...همیشه؛همه جا,وقتی نمیبینمت؛وقتی نمیشنومت.فقط کافیه ازهمین اکسیژن تنفس کنی و شبها با یاد بوسه های  من به خواب بری... عاشق چشاتم.تو دنیا هیچ کسی نمیتونه منو از تو جدا کنه...دستای خسته تو میبوسم .شب خوش عزیزم؛شب خوش مرد زندگی من.