باز خواندی
باز راندی
باز بر تخت عاجم نشاندی
باز در کام موجم کشاندی
گرچه در پرنیان غمی شوم
سالها در دلم زیستی تو
آه هرگز ندانستم از عشق
چیستی تو
کیستی تو...!

خیلی دوست دارم.مرسی که به خاطر من برگشتی...عاشقتم!خیلی خوشحال شدم.

چيزي که عجيبه , اينه که هميشه در آرزو و حسرت آينده هستيم,آينده اي که مال ماست و من يا تو درش معني نداره.آينده اي که ما را به هم پيوند خواهد داد؛و روزهاي زيبايي که خواهيم داشت.اما خيلي کم متوجه هستيم که اکنون چيزهايي داريم که شايد در آينده وجود نداشته باشه,و شايد گذر  زمان و زندگي ما را از اونها غافل کنه.و يا اصلا شايد فرصت کمي براي لذت بردن از چيزهايي که داريم,و برايمان باقي مانده باشه.اين مسئله که کسي بخواد چيزي رو به طور کمال صاحب بشه چيز بدي نيست.اما حتا زماني که تنها يک گام به هدف نزديک شديم,ارزش بسياري داره.بايد قدرشو بدونيم...

عزيز دلم, عشقم, تو تنها کسي هستي که  در همه ي آرزوهاي من وجود داري.تو تنها اميد من براي بودن هستي, تنها ستاره , تنها نوري که همواره زندگي منو روشن کردي. هر چه فکر ميکنم ميبينم  نميتونم هيچ تصوري در مورد زندگي بدون تو داشته باشم.در همه ي خيالاتم و  آينده نگري هايم همواره تو وجود داري و هرچه فکر ميکنم بديلي براي وجود بي مانند تو نمي يابم.هيچ کدام از حرفام تعرف يا چيزي نيست که بخوام خوشحالت کنه.اينها خود واقعيت هستند.
من اگر بخوام که دائم به فکر و حسرت آينده اي باشم که کاملا با هم باشيم خيلي نادانم.زيرا لحضاتي دارم که معدود کساني روي اين کره ي خاکي دارن, و عشقي که همواره به دنبالش بودم.من قلبي کنار قلبم دارم که هيچ چيز نميتونه جاي اونو برام پر کنه.من تو رو دارم.
عزيزم قبل از اينکه ديگران تولدتو تبريک بگن ميخوام من بگم؛بدون شک هيچ کس به اندازه ي من دوست نداره!
پس با اينکه هنوز چند روز مونده؛ دوس دارم بگم:
تنها ستاره ي آسمون قلب من, احسان عزيزم,عشقم,

تولدت مبارک!

 

شب که می‌رسد از کـنـاره‌ها

گـریـه مـی‌کـنـم بـا سـتـاره‌ها

وای اگر شبـی ز آستیـن جان

بــر نــیــاورم دســت چـــاره‌ها

همچـو خامشان بسته‌ام زبان

حـرف مـن بـخـوان از اشـاره‌ها

ما ز اسـب و اصـل افــتـاده‌ایم

مـا پـیـــاده‌ایـــم ای ســواره‌ها

ای لـهـیـب غــم آتـشــم مـزن

خــرمـنـم مســوز از شــراره‌ها