SENSIZLIK IMKANSIZ

ASHK IMKAN SIZ

باز خواهم گشت به جاده هاي غبارآلود
لاله هاي سفيد خواهم پاشيد
عشق من ميدانم که پژمرده ميشوند
بازهم منتظر خواهم ماند

زندگي زيبا اگر هم روزي به پايان رسد
من تنها تو را دوست خواهم داشت
عشق من سرنوشت قدرتي نخواهد داشت
که تا نيامدنت نخواهم مرد

اين گره کور معمايي پيچيده
شب و روز خواب از سرم ربوده
خسته نميشوم شرم ندارم 
همانطور منتظر خواهم ماند

تا رفته رفته کم نشود
بر باد رفته و نابود نشود
مقابل ديدگانم به پايان نرسد
براي آن اشک خواهم ريخت

هم  از تو  هم از وجودم
خود را از تو محروم نتوانم کرد
خدا تو را از من نگيرد
ديگر چيزي نميتوانم بگويم

اين گره کور معمايي پيچيده
شب و روز خواب از سرم ربوده
خسته نميشوم شرم ندارم 
همانطور منتظر خواهم ماند

تا رفته رفته کم نشود
بر باد رفته و نابود نشود
مقابل ديدگانم به پايان نرسد
براي آن اشک خواهم ريخت

هم از تو  هم از وجودم
خود را از تو محروم نتوانم کرد
خدا تو را از من نگيرد
ديگر چيزي نميتوانم بگويم

نيست،نه هرگز نبود! عشقي که تا پاي مرگ بايستد
هنوز سيراب چشمانت نشدم
اگه يه بار ديگه متولد بشيم هرگز عاشق نخواهيم شد

اگه يه بار ديگه متولد بشيم بايد زندگي کنيم و تنها دوست بداريم
عشق براي ما نيست بايد به مهر اکتفا کرد

هنوز سيراب چشمانت نشدم
نيست،نه هرگز نبود!  بگو که دروغ نيست

هنوز سيراب چشمانت نشدم

اینم یه ترجمه دیگه ، نظرت چیه؟

من این شعرو خیلی دوست دارم

زمانش فرا رسيد ترکت ميکنم

زندگي بي معنا را انتخاب ميکنم
باور داشته باش که هنوز از عشق سير نشدم

چون  شمردن شبهاي تاريک
چون فرو افتادن ناگهاني يک ستاره
چون جدا شده يک برگ خشکيده از درخت تناور سبز
دستهايم از دستهايت جدا خواهند شد...

چون  شمردن شبهاي تاريک
چون فرو افتادن يک ستاره
چون جدا شده يک برگ خشکيده از درخت تناور سبز
دستهايم از دستهايت جدا خواهند شد...

اگر عشق؛ به پايان رسيد
اگر گل ، هيچ نچيديم
خود را درياب و بينديش

ميشد با تو يکپارچه شويم
بدرود نور چشمانم بدرود
بدرود قلب من بدرود

ميشد با تو يکپارچه شويم
بدرود قلب من بدرود
بدرود دو چشم من بدرود

زمانش فرا رسيد ترکت ميکنم
اين ترانه ي کوچک جدايي ماست

زمانش فرا رسيد ترکت ميکنم
اين ترانه ي کوچک جدايي ماست

گرمايي که به نوک انگشتانت مي خورد
زخم يک زندگي پر رنج است

همه آثار تو در زندگي من خواهد ماند
زماني که اشک از چشمانم جاري ميشود
اگه پيدا کنم جايي که تو رو ياد من نياره
در شفق سرخ مزرعه خون

اگر مرگ؛ همواره ترسيدم
اگر جنگ؛ همواره فرار کردم
خود را در  ترسها درياب و بدان

تو آب بودي
تو درمان بودي
بدرود نور چشمانم بدرود
بدرود قلب من بدرود

تو آب بودي
تو درمان بودي
بدرود قلب من بدرود
بدرود دو چشم من بدرود

ahmad kaya