تبریک میگم آقا داماد من

امیدوارم بتونم همسر خوب و لایقی برات باشم.امیدوارم بتونم دختر خوبی برای مادر و پدرت باشم.برات بهترین زندگی رو آرزو دارم
دیشب شب بی نظیری بود.تا سپیده صدای بارون رو شنیدم و از خدا به خاطر وجود بی همتای یگانه عشقم،همسر مهربونم تشکر کردم.خیلی خوشحالم عزیزم

از من جدا مشو که توام نور دیده ای
آرام جان ومونس قلب رمیده ای
از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده ای
از چشم زخم خویش مبادت گزند از آنک
در دلبری به غایت خوبی رسیده ای
منعم کنی ز عاشقی ای مفتیِ زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده ای
آن سرزنش که کرد دوست تو را حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده ای

دیشب پرسیدی که در مورد اتفاقات اخیر چی فکر میکنم.اینکه زمان چقدر زود گذشت و اکنون خود را در مرحله ای از زندگی می بینیم که داره به سرعت سرنوشتمون تعیین میشه.و من باز هم به تاکید گفتم که بیشتر از هر زمان دیگری به این نتیجه رسیدم که مشکلات زیاد و اتفاقات ناگوار ِ احتمالیِ پیامد تصمیم ما ؛ هر چند هم که عمیق و تاثیرگذار باشند هرگز از درستی انتخابی که کردم پشیمان نخواهم شد زیرا برای اولین بار در طول سالهای عمرم به یقین دریافته ام که با ارزشترین گوهر هستی ام را یافته ام.
و اکنون در یک نقطه از زمان،در این دنیای بی کران سرنوشت ما برای بودن در کنار هم تا ابد تعیین خواهد شد.امروز رو هرگز فراموش نخواهم کرد هر چند از چند و چون آن بیخبرم.
عاشقتم

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
تا بی خبر بمیرد در درد خود پرستی
عاشق شو ارنه روزی کار جهان سر آید
ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی
عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ
چون برق ازین کشاکش پنداشت که جستی

احسانم بارها گفته ام و اکنون نیز به تکرار میگویم،تو تنها امید و تنها پناه من در زندگی هستی،یگانه عشق همه ی دورانهای زندگی ام،قبل از تولد،و بعد از مرگ.
به خاطر قدمهای استوارت به هنگام تکیه ی من بر تو، و به خاطر چشمهای براقت به هنگام نشستن در کنارم،و به خاطر گلهای زیبایی که به خانه ام آوردی، به خاطر امروز و تمامی روزهای زیبای زندگی ام ازت ممنونم عشقم.
بیشتر از همیشه دوستت دارم و ازت راضی ام،مرد رویاهای من.

انتظار کشنده و شیرینی ست!
این اتفاقات هر چند دور از انتظار نیستند اما من هنوز هم باور نمیکنم که چنین چیزهایی را تجربه میکنم:
امروز...اولین ملاقات تو با پدرم...یک و نیم ساعت طول کشید!همزمان با بارش باران شدید.

   زيباترين لحظه تو زندگي احساس عشق در قلبه.و سرمست کننده ترين زمان،زمانيست که معشوق از تو قدرداني ميکنه؛ به خاطر عشقي که نسبت به او داري.احسانم،همه ي زندگي من  وتنها معناي قلب من! تنها چيزي که از دست من برمياد همينه که شرايط تو رو درک کنم.ازت ممنونم که به اين واقفي.اما اينو بدون که در برابر قلب مهربان و بي ريات،در برابر صداقت و پاکي ونجابت نگاهت،در برابر درک و شعور بي نظيرت، در برابر تلاش و پشتکار تو در مبارزه با مشکلات و ايستادگي تو در برابر نگراني هاي روز افزونت،من هميشه کم ميارم.و فقط اينو ميتونم بگم...که از صميم قلبم بهت عشق مي ورزم مرد روياهاي من...

   حرفهای امشبت هرچند کوتاه دوباره عشقت رو برام آشکار کرد.و تو نمیدونی چقدر از روزهایی که به سرعت نزدیک میشن خوشحالم.من قراره در بهترین ماه سال، همسر بهترین مرد دنیا بشم!
   شادی فزاینده قلب کوچکم رو به لرزه درمیاره...

يوسف گمگشته باز آيد به کنعان غم مخور
کلبه ي احزان شود روزي گلستان غم مخور
اين دل غمديده حالش به شود دل بد مکن
وين سر شوريده باز آيد به سامان غم مخور
دور  گردون  گر  دو  روزي بر  مراد  ما نرفت
دائما  يکسان  نباشد حال دوران  غم  مخور
هان مشو نوميد چون واقف نيي از سرغيب
باشد اندر  پرده بازي هاي پنهان  غم  مخور
گرچه منزل بس خطرناک است ومقصدبس بعيد
هيچ راهي نيست کان را نيست پايان غم مخور

در پایان هر رنگین کمانی گنجینه ای وجود دارد...رنگین کمان را تعقیب کردم، تو را یافتم.

عشقش روی برفهای انبوه چه لذتی داره... بودن با تو،هر چند کوتاه به من

قدرت مبارزه با مشکلات و دشواری ها زندگی رو می بخشه.و هنگامی که به

چشمان براق سیاهت نگاه میکنم،بیشتر از هر زمان دیگری به این نکته پی

میبرم که زندگی با تو علیرغم همه چیز چقدر زیباست و زندگی بی تو به

معنای مرگ است.عشق من، بدون که بی خوابی های شبانه ی من در برابر

یک لبخند تو  هیچه...
و همانطور که امروز برات نوشتم،دوستت دارم هر زمان معنای دیگری داره...

عزیزم، دوستت دارم.

 تورا من چشم در راهم

                                      شباهنگام

   كه ميگيرند در شاخ تلاجن، سايه ها رنگ سياهي

وزان دلخستگانت راست اندوهي فراهم؛

         ترا من چشم در راهم

     شباهنگام،

          در آن دم كه بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند؛

در آن نوبت كه بندد دست نيلوفر به پاي سرو كوهي دام

گرم يادآوري يانه،

       من ازيادت نمي كاهم؛

           تورا من چشم در راهم.......

کاش بودی تا از طعم بوسه هایم می فهمیدی که  چقدر دلتنگتم ....
امشب دلم به اندازه ی هزار تنگ ماهی تنگه.برای تنها دوست و همنفسم که جاده های سرد و تاریک رو طی میکنه...تا بیاد پیشم

اميدهايم را در خاک تازه کاشتم باعشق،تا نهالي شود سبز،در بهار-که دلت را شادمان گرداند.سرانجام بهار با فرشته هايش آمد،رويايي و افسونگرتر از هميشه تا آرزوهاي يخزده مان را جاني تازه بخشد.
با تو در بهاري اينگونه،عاشقانه خواهم رقصيد، در ميان فرشته هايي از جنس باران و رنگين کمان.
و تو اي زيباترين بهار من! چه عاشقانه مرا براي اين بهار آماده کردي که سينه ام مالامال از عشق و شادماني گرديد...و تو اي زيباترين بهار من....زيباترين بهار را نصيب من کردي.

سال نو مبارک عزیزم.سالی پر بار و زیبا پیش رو مونه...بیشتر از همیشه دوستت دارم مرد رویاهای من

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید

گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد
گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید

گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت
گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید

گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد
گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید

نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار ...

خوش به حال چشمه ها و دشتها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز ازشراب
خوش به حال آفتاب ؛

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمیپوشی به کام
باده رنگین نمیبینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که میباید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ...

گفتی  شکوفه های صورتی درخت نشانه ی رسیدن روزهای خوب و امیدبخشه...اما باد ویرانگر پایان

سال رو فراموش کردی که شکوفه ها رو نابود میکنه و با خود با دوردستها می بره.همچون این باد ویرانگر

زندگی که قلب کوچک منو نشکفته ویران میکنه.تمام سال گذشته رو من به امید وصال تو سر

کردم.همونطور که اسفند سال پیش شد اردیبهشت امسال....همونطور که اردیبهشت امسال شد

شهریور ماه....همونطور که شهریور ماه شد دی ماه....دی ماه....بهمن....اسفند....  ،می دانم فروردینی

که باید منتظر آن باشم هرگز نخواهد رسید...مرا ویران میکنی.لحظه به لحظه بر بادم میدهی....

و میدانم روزهایی که که بعد از آن خواهی آمد هرگز پایان نخواهد یافت...

و میدانم چه روزهای سختی را باز باید بی تو تحمل کنم....

تا خوشبختی راه دوری باقی ست....

به جستجوی تو
به در گاه کوه می گریم
در آستانه دریا و علف
به جستجوی تو
در معبر بادها می گریم
در چارراه فصول
در چار چوب شکسته پنجره ای
که آسمان ابر آلوده را
قابی کهنه می گیرد
به انتظار تصویر تو
این دفتر خالی
تا چند ورق خواهد خورد؟

نامت سپیده دمی است
که بر پیشانی آسمان میگذرد...

soyle janim sevgilim
hayat bizle oyun oynuyor ola bilir mi
yorgun gibi bir halin var
duygularin karisik ola bilir mi

sil bastan baslamak gerek bazen
hayati sifirlamak
sil bastan sevmek gerek bazen
her sheyi unutmak....

اکنون  برای یک لبخند تو میخواهم جان دهم...
محبوب من...شهر بی نفس تو از سرما می لرزد....

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

مجنون شده ام از بهر خدا

زان زلف خوشت یک سلسله کن

سی پاره بکف در چله شدی

سی پاره منم ترک چله کن

دیوانه تر از همیشه ام.

دل بی تاب تر از همیشه در این قفس سینه در خون خود می تپد.

به راه پر خطر و دشوارت می اندیشم...جاده لغزان و پایت خسته

ای سفر کرده...باز آ ! باز آ که این روح نا آرام من تنها با تو آرام میگیرد.

باز آ که این درد کشنده ی من تنها یک درمان دارد...

پرم شکست تو این قفس

تو این غبار تو این سکوت 

 چه بی صدا، نفس  نفس

از این نامهربونی ها

دارم از غصه میمیرم

 رفیق روز تنهایی

یه روز دستاتو میگیرم

تو این شب گریه میتونی

پناه هق هقم باشی

تو ای همزادِ هم خونه

 چی میشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو

 دوباره عشق دوباره ما

دو همنفس دو همزبون

 دو همسفر دو هم صدا

تو ای پایان تنهایی 

 پناه آخرمن باش

تو این شب مرگی پاییز

 بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات

شبم روشنترین باشه

می خوام آینه ی خونه

 با چشمات همنشین باشه

بالاخره فهمیدم جریان چیه.یک بد شانسی فوق العاده عجیب....

عصر با "ا" صحبت کردم.خیلی سر حال بود.رفته بود برای پیگیری عضویت در بسیج.و از اونجا داشت برمیگشت.ولی بعد از اینکه رسید خونه وقتی باهاش صحبت کردم اصلا تحویلم نگرفت و منم بهش گفتم که دیگه دوسم نداره...

تنها ترین شب تولد...امشب خیلی غمگینم.ازت اصلا انتظار نداشتم امشب تنهام بذاری...

پنجشنبه سوم بهمن؛برفها گرم،یخها سبز.آسمان زمستان آفتابی،و هوا درخشان.زمان به نرمی ایستاد و من

جریان آبهای خنک و دلپذیر عشق را در سکوت چشمهای زیبای تو احساس کردم.انگار دستهایت برای

نخستین بار انگشتان سرد مرا گرم میکردند.انگار از ابتدای جهان برای اولبن بار عشق در قلبم می

شکفت.لبهای تو روح زندگی را در من می دمیدند و تار و پود وجودم را به شادی می آمیختند.من صدای تو

را میشنیدم اما تنها معنای همه ی کلمات تو عشق بود.در کنار تو نشسته و نفس میکشیدم اما،معنای تمام

نفسهای من عشق بود.دستم را به نرمی بر لبهایت میگذاشتم ...معنای همه گرمی لبهایت عشق بود.

پنجشنبه،برفها گرم بودند و یخها سبز.یک ساعت پیاده روی بر روی برف و یخ کردم اما نه سرمای

زمستان را احساس کردم و نه برف و یخ زیر پایم را...که معنای همه ی سردی و سختی ها عشق بود.

عشق تو چمنزاران گرم و سرسبز زیر پایم گسترد و رنگین کمان بر آسمانم نشاند.پنجشنبه انگشتانم لای

موهای سیاه براقت بود...و در سکوت چشمهایت عشق را نیرومندتر و زیباتر از همیشه یافتم.

پنجشنبه من عاشق شدم!

از سیاهی چرا حذر کردن؟

شب پر از قطره های الماس است.

بالاخره امتحاناتت تموم شد و داری برمیگردی! تهران موندنت اینبار خیلی طول کشید.در نبود تو زمان هم با من سر ناسازگاری داره و بیشتر از همیشه دیر میگذره.این روزها خیلی بیشتر از همیشه به تو فکر میکنم.وقتی توی شهر قدم میزنم ،وقتی کوچه های خلوت و باریک و طولانی رو میبینم...وقتی صبح میشه،وقتی شب میشه،وقتی سرمای هوا رو روی پوستم حس میکنم و هوای بوسیدن لبهای گرم و آرامش بخش تو به سرم میزنه....همیشه هر لحظه تو با منی.خیلی مواظب خودت باش و زود برگرد.

هرگز نبوده  قلب من

اين گونه

گرم و سرخ:
 

احساس مي كنم

در بدترين دقايق اين شام مرگزاي

چندين هزار چشمه خورشيد

در دلم

مي جوشد از يقين؛

احساس مي كنم

در هر كنار و گوشه اين شوره زار ياس

چندين هزار جنگل شاداب

ناگهان

مي رويد از زمين.

***

آه اي يقين گمشده، اي ماهي گريز

در بركه هاي آينه لغزيده تو به تو!

من آبگير صافيم، اينك! به سحر عشق؛

از بركه هاي آينه راهي به من بجو!

***

من فكر مي كنم

هرگز نبوده

دست من

اين سان بزرگ و شاد:

احساس مي كنم

در چشم من

به آبشر اشك سرخگون

خورشيد بي غروب سرودي كشد نفس؛

احساس مي كنم

در هر رگم

به تپش قلب من

كنون

بيدار باش قافله ئي مي زند جرس.

***

آمد شبي برهنه ام از در

چو روح آب

در سينه اش دو ماهي و در دستش آينه

گيسوي خيس او خزه بو، چون خزه به هم.

من بانگ بر گشيدم از آستان ياس:

(( - آه اي يقين يافته، بازت نمي نهم! ))

   حالا که می ری... بدون که دل کوچیک من خیلی برات تنگ میشه....بیشتر از حد تصورت...

   و بدون که هر لحظه به یادتم تا برگردی...

   یا توی کوچه زیر بارش برفای درشت....یا زیر نم نم بارون...یا زیر آسمون خاکستری...

منتظرم تا برگردی....

   و بدون که بیشتر از همیشه دوستت دارم....